Bir nehrin denizle buluştuğu yerde tatlı su ve tuzlu su karışır. Bu bölgeye haliç denir. Bu karışım, gelgit, mevsim ve nehrin akışıyla değişen koşullar yaratır. Tuzluluk artar ve azalır. Tortu çöker. Besin maddeleri yoğunlaşır. Haliçler, Dünya üzerindeki en verimli ekosistemler arasındadır. Kabuklu deniz ürünleri yataklarını, balıklar için üreme alanlarını ve büyük göçmen kuş sürülerini desteklerler. Chesapeake Körfezi, Thames ve Ganj deltası hepsi haliçtir.

Nehir ağızları şokları emer. Kıyı şeritlerini fırtınalara karşı korur, kirleticileri filtreler ve tortularında karbon depolar. Ayrıca yoğun bir baskıyla karşı karşıyadırlar. Dünya nüfusunun yarısı kıyıdan 60 mil (yaklaşık 96 km) mesafede yaşıyor ve birçok büyük şehir nehir ağızlarında yer alıyor. Gelişme bataklıkları ve çamur düzlüklerini yok ediyor. Çiftliklerden ve şehirlerden gelen kirlilik içeriye akıyor. Yukarı havzadaki barajlar, nehir ağzını oluşturan ve koruyan tortuyu azaltıyor. Deniz seviyesinin yükselmesi tuzlu suyu daha iç kesimlere doğru iterek tatlı su bataklıklarını sular altında bırakıyor.

Nehir ağızlarının önemi

• Balık ve kabuklu deniz ürünleri için üreme alanı.
• Göçmen kuşlar için mola yeri.
• Fırtınalara ve sellere karşı doğal bir tampon bölge.
• Kirleticiler ve tortular için filtre.

Nehir ağızları sadece geçiş bölgeleri değildir. Balıkçılığı, yaban hayatını ve kıyı ekonomilerini destekleyen işleyen ekosistemlerdir.