W miejscu, gdzie rzeka spotyka się z morzem, miesza się woda słodka i słona. Ta strefa to estuarium. Mieszanie się tworzy warunki, które zmieniają się wraz z przypływami, porą roku i przepływem rzeki. Zasolenie wzrasta i opada. Osady osiadają. Składniki odżywcze się koncentrują. Estuaria należą do najbardziej produktywnych ekosystemów na Ziemi. Znajdują się w nich siedliska skorupiaków, lęgowiska ryb i ogromne stada ptaków wędrownych. Zatoka Chesapeake, Tamiza i delta Gangesu to estuaria.

Ujścia rzek amortyzują wstrząsy. Chronią linie brzegowe przed sztormami, filtrują zanieczyszczenia i magazynują węgiel w osadach. Są one również narażone na silną presję. Połowa ludności świata mieszka w promieniu 60 mil od wybrzeża, a wiele dużych miast leży nad ujściami rzek. Rozwój niszczy bagna i równiny błotne. Zanieczyszczenia z gospodarstw rolnych i miast napływają do ujścia rzek. Tamy w górnym biegu rzek redukują osady, które budują i utrzymują estuarium. Wzrost poziomu morza wypycha słoną wodę dalej w głąb lądu, zatapiając słodkowodne bagna.

Dlaczego estuaria są ważne

• Środowisko lęgowe dla ryb i skorupiaków.
• Przystanek dla ptaków wędrownych.
• Naturalna bariera chroniąca przed burzami i powodziami.
• Filtr wychwytujący zanieczyszczenia i osady.

Ujścia rzek to nie tylko strefy przejściowe. To funkcjonujące ekosystemy, które wspierają rybołówstwo, dziką przyrodę i gospodarkę przybrzeżną.