Kullanıcı merkezli tasarım, son kullanıcıların ihtiyaçlarını tasarım sürecinin merkezine koyar. Teknoloji veya iş hedefleriyle başlamak yerine, araştırmayla başlar. Bunu kim kullanacak? Neye ihtiyaçları var? Ne gibi sorunları var? Bu yaklaşım, 1980'lerde Don Norman ve diğerleri tarafından resmileştirilmiş ve daha sonra ISO 9241-210 gibi uluslararası standartlarda kodlanmıştır.

Bu süreç yinelemeli bir şekilde ilerler. Tasarımcılar kullanıcıları araştırır, prototipler oluşturur, bunları gerçek kişilerle test eder ve öğrendiklerine dayanarak iyileştirmeler yapar. Tasarım kullanıcı ihtiyaçlarını karşılayana kadar bu döngü tekrarlanır. Bu kulağa açık gibi gelse de, birçok ürün içsel varsayımlar üzerine kuruludur. Bir ekip, kimsenin istemediği bir özelliği geliştirmek için aylar harcayabilir. Kullanıcı merkezli tasarım, gerçek kullanıcıları süreçte tutarak bu riski azaltır.

Temel prensipler

• Tasarım yapmadan önce kullanıcıları araştırın.
• Kullanıcıları test ve geri bildirim süreçlerine dahil edin.
• Görüşlere değil, kanıtlara dayanarak yineleme yapın.
• Sadece ekrana değil, tüm deneyime odaklanın.

Kullanıcı merkezli tasarım, komite tarafından tasarım yapmakla aynı şey değildir. Kullanıcılar çözümleri değil, sorunları tanımlar. Tasarım ekibi yine de yaratıcı kararları verir. Buradaki amaç, bu kararları gerçek ihtiyaçlara dayandırmaktır.