Etkileşim tasarımı, kullanıcıların dijital ürünlerle nasıl etkileşim kurduğunu şekillendirir. Bir ekrandan diğerine geçiş akışını, bir düğmeye basıldığında verilen geri bildirimi, bir menü açıldığında gösterilen animasyonu, bir sorun olduğunda gösterilen hata mesajını kapsar. Amaç, etkileşimin doğal hissettirmesini sağlamaktır. Kullanıcının ürünü nasıl kullanacağını düşünmesine gerek kalmamalıdır; sadece kullanmalıdır. Etkileşim tasarımı başarılı olduğunda görünmezdir. Başarısız olduğunda ise kullanıcı bunu hemen fark eder.

Bu disiplin psikoloji, ergonomi ve bilgisayar biliminden yararlanır. İnsanların nasıl algıladığını, karar verdiğini ve davrandığını inceler. Fitts yasası, bir hedefe ulaşmanın ne kadar sürdüğünü tahmin eder. Hick yasası, seçenekler arasında seçim yapmanın ne kadar sürdüğünü tahmin eder. Bu ilkeler, düzeni ve akışı yönlendirir. Etkileşim tasarımcıları kapsamlı prototipleme yaparlar. Gerçek kullanıcılarla test ederler. İnsanların nerede tereddüt ettiğini, nerede yanlışlıkla tıkladığını, nerede vazgeçtiğini gözlemlerler. Her gözlem bir revizyonu bilgilendirir. Süreç yinelemelidir. Küçük değişiklikler, sorunsuz bir deneyime dönüşür. Etkileşim tasarımı ayrıca mikro etkileşimleri de kapsar. Bir gönderiyi beğendiğinizdeki ince animasyon. Bir düğmeyi açıp kapattığınızdaki dokunsal geri bildirim. Bir dosya yüklenirken ilerleme göstergesi. Bu ayrıntılar güven oluşturur. Kullanıcıya sistemin yanıt verdiğini söylerler. Bunlar olmadan ürün ölü hissettirir. Bunlarla birlikte canlı hissettirir.

Etkileşim tasarımı unsurları

• Akışlar — bir kullanıcının bir görevi tamamlama sürecinde izlediği yol
• Geri bildirim — kullanıcının eylemine verilen yanıt
• Mikroetkileşimler — küçük animasyonlar ve tepkiler
• Durumlar — varsayılan, üzerine gelindiğinde, aktif, devre dışı, hata
• Geçişler — ekranların ve öğelerin nasıl değiştiği

Etkileşim tasarımı, dijital bir ürünün koreografisidir. Ürünün kullanım sırasında nasıl bir his uyandırdığını belirler.