Projektowanie interakcji kształtuje sposób, w jaki użytkownicy wchodzą w interakcję z produktami cyfrowymi. Obejmuje ono przepływ między ekranami, informację zwrotną po naciśnięciu przycisku, animację po otwarciu menu oraz komunikat o błędzie w przypadku wystąpienia problemu. Celem jest zapewnienie naturalnej interakcji. Użytkownik nie powinien zastanawiać się, jak korzystać z produktu. Powinien po prostu z niego korzystać. Gdy projektowanie interakcji działa, jest niewidoczne. Gdy zawodzi, użytkownik natychmiast to zauważa.

Ta dyscyplina czerpie z psychologii, ergonomii i informatyki. Bierze pod uwagę, jak ludzie postrzegają, podejmują decyzje i działają. Prawo Fittsa przewiduje, ile czasu zajmuje dotarcie do celu. Prawo Hicka przewiduje, ile czasu zajmuje wybór między opcjami. Zasady te kierują układem i przepływem. Projektanci interakcji intensywnie prototypują. Testują z prawdziwymi użytkownikami. Obserwują, gdzie ludzie się wahają, gdzie klikają przez pomyłkę, gdzie się poddają. Każda obserwacja prowadzi do rewizji. Proces jest iteracyjny. Drobne zmiany kumulują się, tworząc płynne doświadczenie. Projektowanie interakcji obejmuje również mikrointerakcje. Subtelna animacja, gdy polubisz post. Haptyczne sprzężenie zwrotne, gdy przełączysz przełącznik. Wskaźnik postępu, gdy plik jest przesyłany. Te szczegóły budują zaufanie. Informują użytkownika, że ​​system reaguje. Bez nich produkt wydaje się martwy. Z nimi czuje się żywy.

Elementy projektowania interakcji

• Przepływy — ścieżka, którą użytkownik pokonuje podczas wykonywania zadania
• Informacja zwrotna – odpowiedź na działanie użytkownika
• Mikrointerakcje — małe animacje i odpowiedzi
• Stany — domyślny, najechanie kursorem, aktywny, wyłączony, błąd
• Przejścia — jak zmieniają się ekrany i elementy

Projektowanie interakcji to choreografia produktu cyfrowego. Określa ono, jak produkt jest odbierany podczas użytkowania.