Su tuzu çözer ama yağı çözmez. Aradaki fark polaritedir. Polar bir molekülde elektronların eşit olmayan dağılımı vardır ve bu da kısmi pozitif ve negatif yükler oluşturur. Su polardır çünkü oksijen hidrojenden daha elektronegatiftir. Paylaşılan elektronlar oksijene daha yakın zaman geçirir, bu da oksijene kısmi negatif yük verirken hidrojene kısmi pozitif yük verir. Molekülün bükülmüş bir şekli vardır, bu nedenle yükler birbirini dengelemez. Yağ polar değildir çünkü elektronları eşit olarak paylaşılır.

Polarite, çözünürlüğü belirler. Benzer benzeri çözer. Polar çözücüler polar çözünenleri çözer. Apolar çözücüler apolar çözünenleri çözer. Su polar bir çözücüdür. Heksan apolar bir çözücüdür. Tuz iyoniktir ve suda çözünür çünkü polar su molekülleri iyonları çevreler ve onları birbirinden ayırır. Yağ suda çözünmez çünkü apolar moleküller polar su moleküllerine çekilmez.

Polarite, kaynama noktası, yüzey gerilimi ve biyolojik işlevleri etkiler. Polar moleküller, dipol-dipol etkileşimleri ve hidrojen bağları nedeniyle daha yüksek kaynama noktalarına sahiptir. Suyun polaritesi, onu evrensel bir çözücü yapar ve yüksek yüzey gerilimine sahip olmasını sağlar. Hücre zarları, polar bir baş ve polar olmayan bir kuyruğa sahip fosfolipitlerden oluşur. Başlar suya, kuyruklar ise birbirine bakar ve hücrenin içini dışından ayıran bir çift katman oluşturur.

Polarite, elektronegatiflik ve moleküler geometrinin bir sonucudur. Polar bağlara sahip bir molekül, geometri dipolleri iptal ederse genel olarak apolar olabilir. Karbondioksit polar bağlara sahiptir ancak doğrusaldır, bu nedenle dipoller birbirini iptal eder ve molekül apolar olur.