Süspansiyon, bir otomobilin gövdesini tekerleklerine bağlar. Yaylar darbeleri emer. Amortisörler yayları kontrol eder. Bağlantı kolları, tekerlekleri yerinde tutarken yukarı ve aşağı hareket etmelerine de izin verir. Amaç, lastiklerin yolda kalmasını ve yolcuların rahat etmesini sağlamaktır. Bu iki amaç genellikle zıt yönlere doğru ilerler.

İlk otomobillerde sabit akslar ve yaprak yaylar kullanılıyordu. Sürüş sertti ve yol tutuşu kaba idi. Her tekerleğin kendi başına hareket ettiği bağımsız süspansiyon sistemi 1930'larda ortaya çıktı ve kademeli olarak dört tekerleğe de yayıldı. MacPherson destekleri, çift salıncaklı ve çok bağlantılı sistemler günümüzde yaygın olan tasarımlardır.

Süspansiyon bileşenleri

• Yaylar: helezon yay, yaprak yay, havalı yay veya burulma çubuklu yay.
• Amortisörler veya süspansiyon kolları.
• Kontrol kolları ve burçları.
• Gövde salınımını sınırlamak için devrilme önleyici çubuklar.
• Direksiyon hareketi için bilyalı mafsallar ve rot kolları.

Yumuşak süspansiyon, bozuk yollardaki darbeleri emer ancak virajlarda gövdenin yana yatmasına izin verir. Sert bir ayar ise aracı düz ve tepkisel tutar ancak bozuk yollarda yolcuları rahatsız eder. Otomobil üreticileri, hedef alıcıya göre bu dengeyi ayarlarlar. Lüks otomobiller yumuşak bir sürüş sunarken, spor otomobiller sert bir sürüş sunar. Hava süspansiyonu ve adaptif amortisörler artık aracın bu iki ayar arasında geçiş yapmasına olanak tanıyarak, hız, direksiyon açısı ve yol yüzeyine bağlı olarak milisaniyeler içinde ayarlamalar yapıyor.