Zawieszenie łączy nadwozie samochodu z kołami. Sprężyny amortyzują wstrząsy. Amortyzatory kontrolują sprężyny. Łączniki utrzymują koła w miejscu, umożliwiając im jednocześnie ruch w górę i w dół. Celem jest utrzymanie opon na drodze i zapewnienie komfortu pasażerom. Te dwa cele często działają w przeciwnych kierunkach.

Wczesne samochody wykorzystywały sztywne osie i resory piórowe. Jazda była twarda, a prowadzenie prymitywne. Niezależne zawieszenie, w którym każde koło porusza się samodzielnie, pojawiło się w latach 30. XX wieku i stopniowo rozpowszechniło się na wszystkie cztery koła. Kolumny MacPhersona, podwójne wahacze i układy wielowahaczowe to powszechne współczesne rozwiązania.

Elementy zawieszenia

• Sprężyny: śrubowe, piórowe, pneumatyczne lub skrętne.
• Amortyzatory lub kolumny.
• Wahacze i tuleje.
• Stabilizatory ograniczające przechyły nadwozia.
• Przeguby kulowe i drążki kierownicze służące do układu kierowniczego.

Miękkie zawieszenie pochłania nierówności na drodze, ale pozwala na przechylanie się nadwozia w zakrętach. Sztywne zawieszenie utrzymuje samochód płasko i responsywnie, ale karze pasażerów na wyboistych drogach. Producenci samochodów dostosowują kompromis do docelowego klienta. Samochody luksusowe pochylają się miękko. Samochody sportowe pochylają się sztywno. Zawieszenie pneumatyczne i adaptacyjne amortyzatory pozwalają teraz samochodowi przełączać się między tymi dwoma trybami, dostosowując się w milisekundach do prędkości, kąta skrętu i nawierzchni drogi.