İnsanlık tarihinin büyük bir bölümünde, yalnızca tek bir gezegen sistemini biliyorduk: kendi sistemimizi. Bu durum 1995 yılında Michel Mayor ve Didier Queloz'un güneş benzeri bir yıldızın etrafında dönen bir gezegenin keşfini duyurmasıyla değişti. 51 Pegasi b adı verilen bu gaz devi, yıldızının etrafında sadece dört günde bir tur atıyordu. Bu keşif 2019 yılında Nobel Ödülü'nü kazandı.

O zamandan beri gökbilimciler 5.000'den fazla ötegezegenin varlığını doğruladı. Bu gezegenler şaşırtıcı derecede çeşitlidir. Sıcak Jüpiterler yıldızlarına kavurucu derecede yakın yörüngelerde dönerler. Süper Dünyalar Dünya'dan daha büyük ama Neptün'den daha küçüktür. Mini Neptünlerin kalın atmosferleri ve kayalık çekirdekleri vardır. Bazı gezegenler iki yıldızın yörüngesinde döner. Bazıları sönmüş yıldızların yörüngesinde döner. Bazıları ise hiçbir yıldıza bağlı olmadan serbestçe dolaşır.

Bu arama çeşitli yöntemler kullanır. Geçiş yöntemi, bir gezegen yıldızının önünden geçerken yıldız ışığındaki azalmaları gözlemler. Radyal hız yöntemi, yörüngedeki bir gezegenin neden olduğu yıldızın yalpalama hareketini ölçer. Doğrudan görüntüleme, yıldızından uzakta bulunan genç ve büyük bir gezegenin ışığını yakalayabilir.

Amaç sadece gezegen bulmak değil, yaşanabilir gezegenler bulmaktır. James Webb Uzay Teleskobu, ötegezegen atmosferlerinde su, metan ve karbondioksit izlerini zaten analiz ediyor. Yaşam arayışı başladı.