Sibirya, Amerika kıtası ve Asya ile Afrika'nın bazı bölgelerinde, belirli kişiler uzun zamandır insan toplumu ile ruhlar dünyası arasında aracı görevi görmüştür. Sibirya'daki Tungus halkından ödünç alınan şaman terimi, bu rol için genel bir etiket haline gelmiştir. Bir şaman, yolculuk yapmak, bilgi edinmek, şifa vermek veya ruhlarla müzakere etmek için davul çalma, dans etme, oruç tutma veya psikoaktif bitkiler kullanma yoluyla bilinç durumunu değiştirir.

Şamanlık çağrısı genellikle bir krizle işaretlenir: hastalık, rüyalar veya ruhlar tarafından seçilmeyi işaret eden ölümden dönme deneyimi. Eğitim, bazen daha yaşlı bir uygulayıcının gözetiminde, bazen de yalnız başına bir sınav yoluyla gerçekleşir. Tanındıktan sonra, şaman grup yararına halka açık ritüeller gerçekleştirir; talihsizliğin nedenini teşhis eder, kayıp ruhları geri getirir, ölüleri korur veya avda başarıyı sağlar. Kozmoloji tipik olarak katmanlıdır: gökyüzü ruhlarının üst dünyası, sıradan yaşamın orta dünyası ve atalardan kalma veya hayvansal güçlerin alt dünyası.

Modern ilgi, hem dikkatli etnografik çalışmalara hem de popüler yeniden icatlara yol açmıştır. Bazı çağdaş uygulayıcılar yerli geleneklerle süreklilik olduğunu iddia ederken, diğerleri açıkça yeni biçimler oluşturmaktadır. Akademisyenler, terimin ne kadar genişletilmesi gerektiği ve altta yatan deneyimlerin evrensel bir insan kapasitesine mi yoksa kültüre özgü tekniklere mi işaret ettiği konusunda tartışmaya devam etmektedir.

Özünde şamanizm, görünür ve görünmez arasındaki sınırı geçirgen olarak kabul eder ve şamanı bu sınırı nasıl aşacağını bilen kişi olarak görür.