Erozyon, su, rüzgar, buz ve yerçekimi gibi doğal güçler tarafından toprak ve kayaların aşınması ve taşınmasıdır; bu süreç genellikle ormansızlaşma, aşırı otlatma ve yoğun toprak işleme gibi insan faaliyetleriyle hızlanır. Tarımsal erozyon özellikle endişe vericidir çünkü besin açısından zengin üst toprağı oluşumundan daha hızlı bir şekilde ortadan kaldırarak verimliliği, su tutma kapasitesini ve ürün verimini azaltır. Su erozyonu, yüzeysel, oluklu ve yarık erozyonunu içerir; rüzgar erozyonu ince parçacıkları uzaklaştırır ve 1930'lardaki Amerikan Toz Fırtınası'nda olduğu gibi toz fırtınaları yaratabilir. Küresel toprak erozyonunun yılda 20-30 milyar ton olduğu tahmin edilmektedir ve en yüksek oranlar Asya, Afrika ve Güney Amerika'da görülmektedir. Sonuçları arasında su yollarının tortu kirliliği, besin maddesi akışı, biyoçeşitlilik kaybı ve karbon salınımı yer almaktadır. Toprak işlemesiz tarım, örtü bitkileri yetiştirme, kontur pulluklama, teraslama, rüzgar kırıcılar ve çimenli su yolları gibi koruma uygulamaları erozyonu azaltır. FAO'nun Küresel Toprak Ortaklığı, bu sınırlı kaynağı korumak için sürdürülebilir toprak yönetimini teşvik etmektedir.