Erosie is het afslijten en transporteren van bodem en gesteente door natuurlijke krachten zoals water, wind, ijs en zwaartekracht, vaak versneld door menselijke activiteiten zoals ontbossing, overbegrazing en intensieve grondbewerking. Landbouwerosie is bijzonder zorgwekkend omdat het de voedselrijke bovengrond sneller verwijdert dan deze zich kan vormen, waardoor de vruchtbaarheid, het waterbergend vermogen en de gewasopbrengsten afnemen. Watererosie omvat vlakte-, geulerosie en ravijnerosie; winderosie verwijdert fijne deeltjes en kan stofstormen veroorzaken, zoals de Amerikaanse Dust Bowl in de jaren 30. De wereldwijde bodemerosie wordt geschat op 20-30 miljard ton per jaar, met de hoogste percentages in Azië, Afrika en Zuid-Amerika. Gevolgen zijn onder andere sedimentvervuiling van waterwegen, afvoer van voedingsstoffen, verlies van biodiversiteit en koolstofuitstoot. Behoudspraktijken zoals niet-ploegen, bodembedekkende gewassen, contourploegen, terrassen, windschermen en met gras begroeide watergangen verminderen erosie. Het Global Soil Partnership van de FAO bevordert duurzaam bodembeheer om deze eindige hulpbron te beschermen.