Havacılık kazalarının çoğu mekanik arızadan değil, insan kararlarından kaynaklanmaktadır. İnsan faktörleri, insanların havacılık sistemleriyle nasıl etkileşim kurduğunu inceler; iş yükü, yorgunluk, algı ve hata konularını kapsar. Amaç, insanların sınırlarını aşmasını beklemek yerine, insan sınırlarına uygun sistemler tasarlamaktır.

Kokpit tasarımı, kontrol listeleri ve mürettebat kaynak yönetimi gibi konuların hepsi bu alandan ortaya çıktı. Standart çağrı sistemleri, steril kokpit kuralları ve görev süresi sınırlamaları da aynı şekilde bu alandan doğdu. Her biri, pilotların baskı altında performans gösterme biçimindeki bilinen bir zayıflığı ele alıyor.

Çalışma alanları

• Durumsal farkındalık ve dikkat
• Yorgunluk ve sirkadiyen ritim bozukluğu
• Otomasyona bağımlılık ve mod karmaşası
• İletişim ve ekip koordinasyonu

Uzay yolculuğu, izolasyon, kısıtlama ve uzun süreli stresi beraberinde getirir. Görev planlayıcıları artık uzun süreli görevlerde davranışsal sağlığı fiziksel sağlık kadar ciddiye alıyorlar.