Rdzeń przedłużony to najniższa część pnia mózgu, stanowiąca kontynuację rdzenia kręgowego. Kontroluje on najbardziej podstawowe funkcje podtrzymujące życie: bicie serca, oddychanie i ciśnienie krwi.

Skupiska neuronów w rdzeniu przedłużonym generują rytm oddechu i regulują tętno oraz napięcie naczyń krwionośnych w odpowiedzi na potrzeby organizmu. Przechodzą przez nie szlaki czuciowe i ruchowe łączące mózg z resztą ciała, z których wiele przechodzi na stronę przeciwną. Uszkodzenie rdzenia przedłużonego jest często śmiertelne, ponieważ zostaje przerwana automatyczna kontrola oddychania i krążenia.

Rdzeń przedłużony zawiera również jądra odpowiedzialne za połykanie, kaszel, kichanie i wymioty. Otrzymuje sygnały z wyższych ośrodków, które mogą modulować te automatyczne procesy, a jednocześnie jest w stanie podtrzymywać podstawowe funkcje życiowe, nawet gdy wyższe obszary mózgu są nieaktywne. W tym sensie jest to jedna z najstarszych i najbardziej niezbędnych części układu nerwowego.

Każdy automatyczny oddech i bicie serca zależą od ciągłej aktywności rdzenia przedłużonego.