Miejsce jest formalnie uznane za wyjątkowe pod względem wartości kulturowej lub przyrodniczej i chronione dla przyszłych pokoleń. To miejsce jest obiektem dziedzictwa. Uznanie może pochodzić od władz krajowych lub organizacji międzynarodowych, takich jak UNESCO.

Obiekty dziedzictwa kulturowego obejmują starożytne ruiny, historyczne centra miast, krajobrazy kulturowe i obszary o wyjątkowej bioróżnorodności. Środki ochrony regulują rozwój, renowację i liczbę odwiedzających. Interpretacja pomaga odwiedzającym zrozumieć znaczenie miejsca bez uszkadzania delikatnej struktury.

Turystyka może finansować ochronę zabytków, ale jednocześnie zagrażać miejscom poprzez przeludnienie i zużycie. Plany zarządzania starają się znaleźć równowagę między dostępnością a ochroną zabytków. Zwiedzanie miejsca dziedzictwa wiąże się z nieuniknioną odpowiedzialnością za troskę o nie. Samo nadanie mu statusu często staje się głównym powodem wyboru danego miejsca przez turystów.

Wizyta na terenie chronionego dziedzictwa pozwala na włączenie się w o wiele dłuższą historię człowieka lub przyrody.