Zawodnik biegnie sprintem po rozbiegu, stawia przednią nogę i wyrzuca w powietrze narzędzie przypominające włócznię. Ta konkurencja to rzut oszczepem. Odległość mierzy się od linii faulu do pierwszego punktu kontaktu w sektorze.

Aby rzut był ważny, oszczep musi wylądować czubkiem do przodu. Współczesne specyfikacje regulują wagę, długość i środek ciężkości, aby utrzymać rzuty w granicach stadionu. Technika obejmuje rytmiczne podejście, przejście z kroku skrzyżnego do kroku i mocne rzuty, które przenoszą prędkość rozbiegu na narzędzie. Ramię rzucające i usztywniona przednia noga absorbują duże siły.

Trening rozwija szybkość, siłę i złożoną koordynację rzutu. Urazy barku i łokcia stanowią zagrożenie zawodowe, jeśli technika lub zarządzanie obciążeniem zawodzą. Na poziomie elitarnym rzut oszczepem pozwala na osiąganie jednych z najbardziej spektakularnych odległości w konkurencjach terenowych.

• Zawody terenowe polegające na rzucaniu narzędziem przypominającym włócznię na odległość
• Wymaga rozbiegu i lądowania na czubku samolotu
• Technicznie złożony i wymagający fizycznie
• Zgodnie ze ścisłymi specyfikacjami narzędzi