Biegacz staje do biegu lokalnego, wiedząc, że jedyną nagrodą jest medal i osobista satysfakcja. Ten zawodnik jest amatorem. Amatorzy biorą udział w biegu bez wynagrodzenia za swój wynik.

Kiedyś granica ta oddzielała sportowców olimpijskich od zawodowców, choć w wielu dyscyplinach sportowych ta granica uległa zatarciu. Dziś status amatora nadal ma znaczenie w sporcie akademickim, niektórych zawodach międzynarodowych i ligach lokalnych. Amatorzy często godzą treningi z pracą lub studiami, finansując własny sprzęt i podróże.

Czysta forma rywalizacji pozostaje atrakcyjna dla wielu. Bez presji płacowej, nacisk kładziony jest na samodoskonalenie, koleżeństwo i samą rywalizację. Organy zarządzające ustalają jasne zasady dotyczące wydatków, które mogą być pokrywane bez narażania na szwank pozycji amatora.

Większość osób uprawiających sport robi to amatorsko, a ich zaangażowanie podtrzymuje aktywność na poziomie lokalnym.