Ubóstwo to stan braku wystarczających środków finansowych na podstawowe potrzeby. Mierzy się je na różne sposoby. W przypadku ubóstwa absolutnego stosuje się stały próg, np. 2,15 dolara dziennie. W przypadku ubóstwa względnego dochód porównuje się do mediany społecznej. Oba wskaźniki wskazują na trudności, ale opowiadają różne historie.

Bieda to nie tylko kwestia pieniędzy. Wpływa na zdrowie, edukację, mieszkalnictwo i pozycję polityczną. Ludzie ubodzy umierają młodo, częściej chorują i mają mniejszy dostęp do dobrych szkół. Są również bardziej narażeni na przestępczość i zagrożenia środowiskowe.

Wymiary ubóstwa

• Ubóstwo dochodowe: poniżej ustalonego progu
• Deprywacja materialna: brak dóbr trwałego użytku, jakość mieszkania
• Wykluczenie społeczne: izolacja od instytucji i sieci
• Deprywacja zdolności: ograniczona możliwość prowadzenia wartościowego życia

Ubóstwo ma charakter strukturalny, a nie tylko indywidualny. Wynika z rynków pracy, dyskryminacji, polityki mieszkaniowej i finansowania edukacji. Kraje z silnym systemem zabezpieczeń społecznych mają niższy wskaźnik ubóstwa niż te, które go nie mają. Stany Zjednoczone charakteryzują się wysokim wskaźnikiem ubóstwa jak na kraj bogaty, częściowo z powodu słabego systemu opieki społecznej i opieki zdrowotnej.