Armoede is de toestand waarin men onvoldoende financiële middelen heeft om in de basisbehoeften te voorzien. Armoede wordt op verschillende manieren gemeten. Bij absolute armoede wordt een vaste drempel gebruikt, bijvoorbeeld $ 2,15 per dag. Relatieve armoede vergelijkt het inkomen met het maatschappelijke gemiddelde. Beide methoden tonen de moeilijkheden aan, maar ze vertellen een ander verhaal.

Armoede gaat niet alleen over geld. Het heeft gevolgen voor de gezondheid, het onderwijs, de huisvesting en de politieke stem. Arme mensen sterven jonger, worden vaker ziek en hebben minder toegang tot goed onderwijs. Ze lopen ook een groter risico om slachtoffer te worden van criminaliteit en milieugevaren.

Dimensies van armoede

• Inkomensarmoede: onder een bepaalde drempel.
• Materiële achterstand: gebrek aan duurzame goederen, slechte woonkwaliteit.
• Sociale uitsluiting: isolatie van instellingen en netwerken.
• Beperkte mogelijkheden: beperkte kans om een ​​waardevol leven te leiden.

Armoede is structureel, niet alleen individueel. Het is het gevolg van de arbeidsmarkt, discriminatie, huisvestingsbeleid en financiering van het onderwijs. Landen met sterke sociale vangnetten hebben lagere armoedecijfers dan landen zonder. De VS kent een hoge armoede voor een rijk land, deels vanwege zwakke welzijns- en gezondheidszorgsystemen.