Klasa średnia to klasa społeczna pomiędzy klasą wyższą a klasą robotniczą. Definiuje się ją na podstawie dochodów, wykształcenia, zawodu i stylu życia. Socjologowie często dzielą ją na niższą klasę średnią i wyższą klasę średnią. Nauczyciele, pielęgniarki, menedżerowie, właściciele małych firm i pracownicy biurowi zazwyczaj zaliczają się do tej szerokiej kategorii.

Klasa średnia to nie tylko pieniądze. To bezpieczeństwo, aspiracje i status. Rodziny klasy średniej cenią sobie edukację, posiadanie własnego domu i odroczoną gratyfikację. Mają pewne oszczędności, pewną autonomię w pracy i pewien wpływ polityczny. Jednak w wielu krajach klasa średnia się kurczy.

Wskaźniki statusu klasy średniej

• Stabilne zatrudnienie z benefitami
• Własność domu lub zabezpieczenie długoterminowego wynajmu
• Edukacja podyplomowa
• Dochód dyskrecjonalny na podróże i wypoczynek
• Dostęp do opieki zdrowotnej i oszczędności emerytalnych

W Stanach Zjednoczonych klasa średnia osiągnęła szczyt w latach 70. XX wieku. Płace stanęły w miejscu, koszty rosły, a utrzymanie tego samego standardu stało się koniecznością posiadania dwóch pensji. Wiele osób uważających się za klasę średnią jest o krok od zadłużenia się z powodu nagłego wypadku medycznego.