Biomimetyka projektuje roboty inspirowane systemami biologicznymi. Zamiast wymyślać ruch od podstaw, inżynierowie badają, jak zwierzęta i rośliny rozwiązują problemy i kopiują użyteczne części. Stopa gekona inspiruje roboty wspinaczkowe. Zawis kolibra inspiruje mikropojazdy powietrzne. Lokomocja węża inspiruje roboty poszukiwawczo-ratownicze, które prześlizgują się przez gruzy.

Dziedzina ta sięga czasów szkiców latających maszyn Leonarda da Vinci, ale jej rozwój nabrał tempa pod koniec XX wieku, gdy materiały i systemy sterowania dorównały projektom biologicznym. Robotycy współpracują obecnie z biologami, badając wszystko, od lotu owadów, przez pływanie ryb, po mechanikę ścięgien człowieka.

Co wytworzyła biomimetyka

• Inspirowane gekonami kleje do wspinających się robotów.
• Drony inspirowane ptakami, z trzepoczącymi skrzydłami.
• Roboty Snake do inspekcji przestrzeni zamkniętych.
• Inspirowane rybami pojazdy podwodne z cichym napędem.
• Humanoidalne dłonie z mechanizmem przypominającym ścięgna.

Kopiowanie natury nie zawsze jest najlepszym wyborem inżynierskim. Ewolucja optymalizuje przetrwanie, a nie możliwości produkcyjne. Stopa gekona jest złożona i samoczyszcząca. Syntetyczna wersja może być prostsza i mniej wydajna, ale łatwiejsza w produkcji. Wartość biomimetyki nie polega na imitacji samej w sobie. Jest ona źródłem pomysłów, o których inżynierowie mogliby nie pomyśleć. Natura przeprowadza eksperymenty od miliardów lat. Warto zwrócić na to uwagę.