Grupa tworzy się w ramach szerszej tradycji religijnej, kładzie nacisk na odrębne nauki lub praktyki i zachowuje pewien dystans od grupy nadrzędnej. Taka grupa to sekta. Termin ten może mieć charakter opisowy lub pejoratywny, w zależności od kontekstu.

Sekty często powstają w wyniku impulsów reformatorskich, charyzmatycznego przywództwa lub niezgody w kwestii dyscypliny i czystości. Mogą wymagać wyższego poziomu zaangażowania niż otaczająca je tradycja. Z czasem niektóre sekty stają się wyznaniami; inne pozostają marginalizowane lub zanikają. Badania socjologiczne badają napięcie między sektą a społeczeństwem.

Członkowie sekt zazwyczaj postrzegają swoją ścieżkę jako odzyskiwanie pierwotnej autentyczności. Osoby z zewnątrz mogą postrzegać je jako wąskie lub skrajne. Dokładny opis wymaga skupienia się na rzeczywistych wierzeniach i zachowaniach, a nie na odziedziczonych etykietach. Sekta pozostaje jedną z powtarzających się form organizacji religijnej.

• Odrębna podgrupa w ramach większej tradycji
• Kładzie nacisk na wyjątkowe nauczanie lub rygor
• Utrzymuje separację od ciała macierzystego
• Może przekształcić się w denominację lub pozostać odrębną