Een groep die zich binnen een grotere religieuze traditie vormt, de nadruk legt op specifieke leerstellingen of gebruiken en een zekere afstand bewaart tot de moederorganisatie, wordt een sekte genoemd. De term kan, afhankelijk van de context, beschrijvend of pejoratief zijn.

Sekten ontstaan ​​vaak uit hervormingsdrang, charismatisch leiderschap of meningsverschillen over discipline en zuiverheid. Ze kunnen een hogere mate van toewijding eisen dan de omringende traditie. Na verloop van tijd ontwikkelen sommige sekten zich tot denominaties; andere blijven marginaal of verdwijnen. Sociologisch onderzoek bestudeert de spanning tussen sekte en samenleving.

Leden van sekten beschouwen hun pad doorgaans als een herstel van oorspronkelijke authenticiteit. Buitenstaanders kunnen hen als bekrompen of extreem beschouwen. Een accurate beschrijving vereist aandacht voor daadwerkelijke overtuigingen en gedragingen, in plaats van voor overgeërfde labels. De sekte blijft een van de terugkerende vormen van religieuze organisatie.

• Een aparte subgroep binnen een grotere traditie
• Benadrukt onderscheidend onderwijs of strenge eisen.
• Behoudt de scheiding van het moederlichaam.
• Kan uitgroeien tot een denominatie of afzonderlijk blijven bestaan.