Kupujący kupuje dom za 400 000 dolarów i płaci 80 000 dolarów gotówką przy finalizacji transakcji. Te 80 000 dolarów to zaliczka. Stanowi ona początkowy kapitał własny kupującego i zmniejsza kwotę, którą trzeba pożyczyć.

Kredyty konwencjonalne często wymagają wkładu własnego w wysokości od 5 do 20 procent. Programy wspierane przez rząd mogą dopuszczać niższe kwoty. Wyższe wpłaty własne zazwyczaj przekładają się na lepsze oprocentowanie i eliminują prywatne ubezpieczenie hipoteczne. Fundusze darowizn i programy wsparcia wkładu własnego mogą pomóc kwalifikującym się nabywcom.

Wysokość wkładu własnego wpływa na miesięczne raty, wskaźnik LTV (pożyczka do wartości nieruchomości) oraz ryzyko dla kredytodawcy. Kupujący, którzy starają się zmaksymalizować wkład własny, mogą nie mieć wystarczających rezerw na naprawy lub nagłe wypadki. Zrównoważenie wkładu własnego z ogólną kondycją finansową jest elementem rozsądnego planowania zakupu.

Każdy postawiony punkt procentowy to punkt procentowy, którego nie trzeba finansować.