Een koper koopt een huis van $400.000 en betaalt $80.000 contant bij de overdracht. Die $80.000 is de aanbetaling. Het vertegenwoordigt het initiële eigen vermogen van de koper en verlaagt het bedrag dat geleend moet worden.

Bij traditionele hypotheken is vaak een aanbetaling van 5 tot 20 procent vereist. Door de overheid gesteunde programma's staan ​​mogelijk lagere bedragen toe. Een hogere aanbetaling leidt doorgaans tot lagere rentetarieven en de mogelijkheid om een ​​particuliere hypotheekverzekering af te sluiten. Schenkingen en programma's voor aanbetalingsondersteuning kunnen in aanmerking komende kopers helpen.

De hoogte van de aanbetaling heeft invloed op de maandelijkse betalingen, de loan-to-value ratio en het risico voor de kredietverstrekker. Kopers die de aanbetaling zo hoog mogelijk proberen te krijgen, lopen het risico dat ze onvoldoende reserves overhouden voor reparaties of noodgevallen. Het afwegen van de aanbetaling tegen de algehele financiële gezondheid is een belangrijk onderdeel van een verstandig aankoopproces.

Elk procentpunt dat wordt aanbetaald, is een procentpunt dat niet hoeft te worden gefinancierd.