Szczur naciska dźwignię, dziecko dzieli się zabawką, menedżer podnosi głos na spotkaniu. Zachowanie to każde obserwowalne działanie lub reakcja organizmu. Psychologia traktuje je jako podstawowe dane do zrozumienia umysłu i środowiska.

Niektóre zachowania są odruchowe; większość kształtuje się pod wpływem uczenia się, celów i kontekstu. Behawioryści niegdyś twierdzili, że liczą się tylko działania zewnętrzne; późniejsze podejścia przywróciły rolę myśli i uczuć, nadal mierząc to, co ludzie i zwierzęta faktycznie robią. Częstotliwość, intensywność, czas trwania i latencja zapewniają ilościowe dane.

Interwencje mające na celu zmianę zachowania – kształtowanie nawyków, terapia, zachęty organizacyjne – odnoszą sukces, gdy zmieniają okoliczności, które podtrzymują działanie. Opis poprzedza wyjaśnienie: uważna obserwacja, kiedy i gdzie dane zachowanie występuje, często ujawnia czynniki, które mogą je modyfikować. W tym sensie zachowanie pozostaje zarówno punktem wyjścia, jak i ostatecznym testem idei psychologicznych.

• Obserwowalne działania i reakcje
• Ukształtowane przez naukę i kontekst
• Pomiar częstotliwości, intensywności i czasu
• Cel większości praktycznych interwencji