Pamięć zgodna z nastrojem to tendencja do przypominania sobie doświadczeń, które odpowiadają aktualnemu nastrojowi. W chwilach szczęścia łatwiej przywołujemy przyjemne wspomnienia; w chwilach smutku łatwiej przychodzą nam na myśl wspomnienia nieprzyjemne.

Efekt ten działa zarówno na poziomie kodowania, jak i odzyskiwania. Wydarzenia zakodowane w określonym nastroju są bardziej dostępne, gdy nastrój ten powraca. Podczas odzyskiwania, aktualny stan emocjonalny służy jako wskazówka, która faworyzuje podobnie nacechowany materiał. Zjawisko to pomaga wyjaśnić, dlaczego osoby z depresją często rozpamiętują negatywne wydarzenia z przeszłości i dlaczego dobry nastrój może sprawić, że przeszłość będzie wyglądać jaśniej.

Pamięć zgodna z nastrojem różni się od pamięci zależnej od nastroju, która odnosi się do lepszego przypominania, gdy nastrój w momencie przywoływania jest zgodny z nastrojem w momencie kodowania, niezależnie od treści emocjonalnej materiału. Oba te zjawiska ilustrują ścisły związek między emocjami a pamięcią. Podejścia terapeutyczne czasami dążą do przerwania negatywnych cykli zgodnych z nastrojem poprzez celowe sięganie do alternatywnych wspomnień lub zmianę aktualnego nastroju.

Przeszłość, która przychodzi na myśl, jest częściowo wybierana na podstawie tego, jak czujemy się w teraźniejszości.