Suwerenność można podzielić między rząd centralny a jednostki regionalne. Federalizm to ustrój konstytucyjny, który to umożliwia, przypisując niektóre uprawnienia wyłącznie każdemu szczeblowi, a czasami dzieląc się innymi.

Do klasycznych federacji należą Stany Zjednoczone, Kanada, Niemcy i Australia. Władze regionalne zazwyczaj kontrolują edukację, policję i lokalną infrastrukturę, podczas gdy władze centralne zajmują się obronnością, walutą i sprawami zagranicznymi. Konstytucje i sądy rozstrzygają spory graniczne. Transfery fiskalne i wspólne programy tworzą trwałą współzależność.

Federalizm uwzględnia różnorodność i ogranicza koncentrację władzy. Może również prowadzić do duplikacji, nierówności między regionami i złożonej odpowiedzialności. Partie polityczne i ruchy społeczne często organizują się na obu poziomach, tworząc wielowarstwową konkurencję. Reforma systemu federalnego jest zazwyczaj trudna, ponieważ wymaga zgody jednostek, których uprawnienia miałyby ulec zmianie.

• Podział władzy między centrum a regionami
• Każdy poziom ma konstytucyjnie chronioną władzę
• Dostosowuje różnorodność i kontroluje centralizację
• Generuje negocjacje międzyrządowe