Kiedy obywatele celowo łamią prawo, które uważają za niesprawiedliwe i godzą się na konsekwencje prawne, praktykują obywatelskie nieposłuszeństwo. Akt ten ma charakter publiczny, bez użycia przemocy i ma na celu przekonanie szerszej społeczności lub władz do zmiany kwestionowanej normy.

Henry David Thoreau, Mahatma Gandhi i Martin Luther King Jr. dostarczyli klasycznych uzasadnień i przykładów. Akcje okupacyjne, odmowa płacenia niektórych podatków i pokojowe okupowanie przestrzeni publicznej – wszystkie te działania służyły jako narzędzia. Roszczenie moralne opiera się na pierwszeństwie sumienia nad niesprawiedliwym prawem, podczas gdy roszczenie strategiczne opiera się na sile zdyscyplinowanego, widocznego poświęcenia, by zmienić opinię publiczną.

Rządy zazwyczaj traktują obywatelskie nieposłuszeństwo jako zwykłe łamanie prawa, jednak efekt polityczny może być znaczący, gdy sprawa znajduje oddźwięk, a uczestnicy zachowują bierność. Taktyka ta pozostaje dostępna dla ruchów, które nie mają formalnej władzy, ale posiadają przekonania moralne i potencjał organizacyjny.

• Publiczne, pokojowe łamanie prawa w imię moralnej sprawy
• Uczestnicy akceptują kary prawne
• Celem jest zmiana niesprawiedliwych praw lub polityk
• Historycznie powiązany z głównymi ruchami reformatorskimi