Wanneer burgers opzettelijk een wet overtreden die zij als onrechtvaardig beschouwen en de juridische gevolgen daarvan accepteren, maken zij zich schuldig aan burgerlijke ongehoorzaamheid. De handeling is openbaar, geweldloos en gericht op het overtuigen van de bredere gemeenschap of de autoriteiten om de betwiste regel te wijzigen.

Henry David Thoreau, Mahatma Gandhi en Martin Luther King Jr. leverden klassieke rechtvaardigingen en voorbeelden. Sit-ins, weigering om bepaalde belastingen te betalen en vreedzame bezetting van openbare ruimtes hebben allemaal als middelen gediend. De morele claim berust op de prioriteit van het geweten boven een onrechtvaardige wet, terwijl de strategische claim berust op de kracht van gedisciplineerde, zichtbare opoffering om de publieke opinie te beïnvloeden.

Overheden beschouwen burgerlijke ongehoorzaamheid doorgaans als gewone wetsovertreding, maar het politieke effect kan aanzienlijk zijn wanneer de zaak aanslaat en de deelnemers geweldloos blijven. Deze tactiek blijft beschikbaar voor bewegingen die geen formele macht hebben, maar wel morele overtuiging en organisatorisch vermogen bezitten.

• Openbare, geweldloze wetsovertreding voor een morele zaak
• Deelnemers accepteren wettelijke sancties.
• Het doel is om onrechtvaardige wetten of beleidsmaatregelen te veranderen.
• Historisch gezien verbonden met belangrijke hervormingsbewegingen.