Nihilizm głosi, że życie nie ma samoistnego sensu, celu ani wartości. Słowo to pochodzi od łacińskiego „nihil”, oznaczającego nicość. Często kojarzy się je z Nietzschem, choć nie był on nihilistą. Zdiagnozował on nihilizm jako stan kulturowy, konsekwencję śmierci Boga i upadku tradycyjnych wartości. Jego odpowiedzią nie było zaakceptowanie bezsensu, lecz jego przezwyciężenie poprzez tworzenie nowych wartości i afirmację życia. Nihilizm jako stanowisko to zaprzeczenie istnieniu obiektywnych prawd moralnych lub celów kosmicznych.

Nihilizm przybiera różne formy. Nihilizm moralny zaprzecza istnieniu faktów moralnych. Nihilizm egzystencjalny zaprzecza, że ​​życie ma sens. Nihilizm epistemologiczny zaprzecza możliwości poznania. Nihilizm metafizyczny zaprzecza istnieniu czegokolwiek lub tylko nicości. Nihilizm często kojarzy się z rozpaczą, ale nie wszyscy nihiliści są zrozpaczeni. Niektórzy twierdzą, że brak sensu jest wyzwalający. Jeśli nic nie ma obiektywnego znaczenia, możemy swobodnie tworzyć własne znaczenia. Inni twierdzą, że nihilizm to ślepa uliczka i że potrzebujemy nowych źródeł wartości. Debata między nihilizmem a jego krytykami jest jedną z najważniejszych dyskusji nowoczesności.

Formy nihilizmu

• Moralność. Nie ma faktów moralnych.
• Egzystencjalny. Życie nie ma sensu.
• Epistemologiczny. Wiedza jest niemożliwa.
• Metafizyczny. Nic nie istnieje, albo istnieje tylko nic.

Nihilizm to nie to samo, co sceptycyzm. Sceptycyzm podważa wiedzę. Nihilizm neguje wartość i sens.