Wiedza to coś więcej niż przekonanie. Można wierzyć w coś fałszywego. Można wierzyć w coś prawdziwego przez przypadek. Wiedza wymaga uzasadnienia. Standardowa analiza, zaczerpnięta z Teajteta Platona, definiuje wiedzę jako uzasadnione, prawdziwe przekonanie. Wiesz coś, jeśli jest prawdą, wierzysz w to i masz ku temu dobre powody. Edmund Gettier podważył tę definicję w 1963 roku, opisując przypadki, w których ktoś uzasadnił swoje prawdziwe przekonanie, ale nadal nie wie. W jednym przypadku Smith ma dowody na to, że Jones jest właścicielem Forda i wnioskuje, że albo Jones jest właścicielem Forda, albo Brown jest w Barcelonie. Jones nie jest właścicielem Forda, ale Brown akurat jest w Barcelonie. Smith uzasadnił swoje prawdziwe przekonanie, ale nie wie.

Filozofowie zaproponowali wiele odpowiedzi. Niektórzy dodają czwarty warunek, taki jak brak fałszywych lematów lub wiarygodność. Inni argumentują, że wiedza jest pojęciem pierwotnym. Jeszcze inni kierują uwagę na proces kształtowania się przekonań. Eksternaliści twierdzą, że uzasadnienie zależy od faktów dotyczących otoczenia podmiotu poznającego, a nie tylko od tego, do czego podmiot poznający ma dostęp. Internaliści stoją na stanowisku przeciwnym. Debata trwa, a przypadki Gettiera pozostają testem dla każdej teorii poznania.

Rodzaje wiedzy

• Propozycjonalne. Wiedza, że ​​coś jest faktem.
• Procedural. Wiedza o tym, jak coś zrobić.
• Znajomość. Bezpośrednia znajomość czegoś.
• Tacit. Wiedza trudna do wyrażenia słowami.

Wiedza to nie to samo, co pewność. Można coś wiedzieć i nadal być otwartym na rewizję.