Kennis is meer dan geloof. Je kunt iets onwaars geloven. Je kunt per ongeluk iets waars geloven. Kennis vereist rechtvaardiging. De standaardanalyse, uit Plato's Theaetetus, definieert kennis als gerechtvaardigd waar geloof. Je weet iets als het waar is, je het gelooft en je goede redenen hebt om het te geloven. Edmund Gettier ondermijnde die definitie in 1963 met voorbeelden waarin iemand gerechtvaardigd waar geloof heeft, maar het toch niet weet. In één geval heeft Smith bewijs dat Jones een Ford bezit en leidt hij daaruit af dat Jones óf een Ford bezit óf dat Brown in Barcelona is. Jones bezit geen Ford, maar Brown is toevallig in Barcelona. Smith heeft gerechtvaardigd waar geloof, maar hij weet het niet.

Filosofen hebben vele antwoorden aangedragen. Sommigen voegen een vierde voorwaarde toe, zoals de afwezigheid van valse lemma's of betrouwbaarheid. Anderen betogen dat kennis een primitief concept is. Weer anderen richten de aandacht op het proces waarmee overtuigingen worden gevormd. Externalisten stellen dat rechtvaardiging afhangt van feiten over de omgeving van de kenner, niet alleen van wat de kenner kan waarnemen. Internalisten beweren het tegenovergestelde. Het debat gaat door en Gettier-gevallen blijven een test voor elke kennistheorie.

Soorten kennis

• Propositioneel. Kennis dat iets het geval is.
• Procedureel. Kennis over hoe je iets moet doen.
• Kennis. Directe vertrouwdheid met iets.
• Stilzwijgende kennis. Kennis die moeilijk te verwoorden is.

Kennis is niet hetzelfde als zekerheid. Je kunt iets weten en toch openstaan ​​voor herziening.