W głównych basenach oceanicznych dominują duże, mniej więcej okrągłe układy prądów zwane wirami. Wzory wiatru i efekt Coriolisa razem tworzą wiry subtropikalne, które obracają się zgodnie z ruchem wskazówek zegara na półkuli północnej i przeciwnie do ruchu wskazówek zegara na półkuli południowej, a także mniejsze wiry subpolarne o przeciwnym zwrocie.

Zachodnie prądy graniczne w wirach są wąskie, głębokie i szybkie; wschodnie prądy graniczne są szerokie, płytkie i wolne. Wiry subtropikalne charakteryzują się konwergentnym przepływem powierzchniowym i opadaniem wód w ich centrach, co prowadzi do niskiego poziomu składników odżywczych i czystej, błękitnej wody. Wiry subpolarne są bardziej produktywne ze względu na wznoszenie się wód i silne mieszanie się wód w okresie zimowym.

Wiry organizują dystrybucję ciepła, soli, planktonu i unoszących się na wodzie zanieczyszczeń w skali basenu. Są one widoczne w danych satelitarnych jako spójne wzorce wysokości i temperatury powierzchni morza. Zmiany w sile wiatru lub w szerszym systemie klimatycznym mogą zmieniać siłę i zasięg wirów, co ma konsekwencje dla klimatu regionalnego i ekosystemów morskich.

• Wielkoskalowe kołowe systemy prądów oceanicznych
• Typy subtropikalne i subpolarne
• Kształtuj wzorce transportu ciepła i produktywności
• Widoczne w danych satelitarnych dotyczących powierzchni morza