Długie, wąskie pasma intensywnej pary wodnej unoszą się po niebie niczym rzeki w powietrzu. Te atmosferyczne rzeki mogą rozciągać się na tysiące kilometrów i nieść tyle samo wody, co Amazonka. Kiedy docierają do lądu, zwłaszcza w górach, zrzucają na ziemię ekstremalne opady deszczu.

Większość tworzy się nad subtropikalnym Pacyfikiem i kieruje się w stronę zachodnich wybrzeży Ameryki Północnej i Europy. Silne opady mogą w ciągu kilku dni przynieść ilość opadów równą całorocznej. Wilgoć gromadzi się w stosunkowo wąskim pasie, często o szerokości zaledwie kilkuset kilometrów.

Synoptycy śledzą satelitarne obrazy pary wodnej i dane wyjściowe modeli pod kątem tych zjawisk. Wczesne rozpoznanie pozwala na ostrzeganie przed powodziami i osuwiskami. Nie każda rzeka atmosferyczna powoduje katastrofę; wiele z nich po prostu przynosi pożyteczny deszcz do suchych regionów.

Ich siła i pozycja zmieniają się w zależności od zmian klimatycznych.