Prognoza to przewidywanie rozwoju choroby. Czy nastąpi poprawa, pogorszenie, czy stabilizacja? Jak długo pacjent może żyć? Jaka jest prawdopodobna odpowiedź na leczenie? Na te pytania próbuje odpowiedzieć prognoza.

Lekarze formułują prognozy na podstawie statystyk, doświadczenia klinicznego i specyfiki przypadku pacjenta. Prognoza w przypadku nowotworu może obejmować pięcioletnie wskaźniki przeżycia. Prognoza w przypadku niewydolności serca może szacować roczne ryzyko zgonu. Liczby te są średnimi populacyjnymi. Opisują grupę, a nie jednostkę.

Co kształtuje prognozę

• Stopień zaawansowania i stopień zaawansowania choroby.
• Wiek pacjenta i ogólny stan zdrowia.
• Reakcja na poprzednie metody leczenia.
• Markery genetyczne i molekularne.
• Dostęp do opieki i wsparcia społecznego.

Prognoza to nie przeznaczenie. Niektórzy pacjenci pokonują przeciwności losu. Inni chorują szybciej niż oczekiwano. Lekarze formułują prognozy z niepewnością, ponieważ medycyna nie jest deterministyczna. Dobra rozmowa o prognozie obejmuje szereg możliwości, czynniki, które mogą zmienić bieg wydarzeń, oraz to, co pacjent ceni najbardziej. To jedna z najtrudniejszych i najważniejszych rozmów w medycynie.