Dryfowanie jest domyślne. Planowanie strategiczne to proces, w którym organizacja definiuje swój długoterminowy kierunek, wyznacza cele i ustala główne inicjatywy oraz alokację zasobów potrzebną do ich realizacji.

Zazwyczaj obejmuje analizę środowiska, ocenę możliwości wewnętrznych, wybór opcji strategicznych oraz przełożenie ich na wykonalne plany i wskaźniki. Dobre planowanie strategiczne tworzy skupienie; planowanie rytualne tworzy segregatory, które zbierają kurz. Jakość debaty i odwaga w podejmowaniu decyzji liczą się bardziej niż elegancja slajdów.

Plany muszą być weryfikowane, ponieważ rzeczywistość rozmija się z założeniami. Organizacje, które oddzielają strategię od rocznego budżetowania, często odkrywają, że strategia pozostaje abstrakcyjna. Powiązanie priorytetów strategicznych z decyzjami dotyczącymi zasobów i uwagą kierownictwa sprawia, że ​​planowanie ma kluczowe znaczenie.

• Proces ustalania długoterminowego kierunku i priorytetów
• Łączy analizę zewnętrzną z oceną wewnętrzną
• Przekształca wybory w inicjatywy i wskaźniki
• Wymaga połączenia z zasobami i ciągłego przeglądu