Gdy rezultaty są niezadowalające, ktoś musi ponieść konsekwencje. Odpowiedzialność to obowiązek wyjaśnienia i zaakceptowania konsekwencji decyzji i działań, niezależnie od tego, czy przyniosą one sukces, czy porażkę.

W organizacjach działa to w obie strony: menedżerowie rozliczają pracowników z przydzielonych zadań, a liderzy ponoszą odpowiedzialność przed zarządami, akcjonariuszami lub opinią publiczną. Jasno określone cele, mierzalne wyniki i przejrzyste raportowanie sprawiają, że odpowiedzialność staje się realna, a nie retoryczna. Bez niej odpowiedzialność rozpływa się w mglistej, zbiorowej własności.

Kultury silnie zorientowane na odpowiedzialność łączą autorytet z konsekwencjami. Osoby kontrolujące zasoby i decyzje ponoszą również konsekwencje tych wyborów. Praktyka ta buduje zaufanie, gdy jest stosowana konsekwentnie, i podważa je, gdy kadra kierownicza wyższego szczebla unika kontroli, której nie mogą uzyskać osoby niższego szczebla.

• Obowiązek odpowiedzi za wyniki
• Łączy autorytet z konsekwencjami
• Wymaga jasnych celów i pomiarów
• Dotyczy każdego poziomu organizacji