Grupy specjalistyczne rozwijają specjalistyczne słownictwo. Żargon to zbiór terminów technicznych lub poufnych, używanych przez członków danego zawodu, branży lub grupy zainteresowań. Lekarze mówią o „stat” i „PRN”; programiści dyskutują o „API” i „refaktoryzacji”; żeglarze mają swój własny leksykon węzłów i kierunków. W obrębie grupy terminy są precyzyjne i efektywne; poza nią mogą być niejasne lub wykluczające.

Żargon pojawia się, ponieważ język potoczny nie zawiera subtelnych rozróżnień niezbędnych w pracy specjalistycznej. Służy również jako oznaka przynależności. Te same cechy, które sprawiają, że żargon jest użyteczny wśród ekspertów, mogą tworzyć bariery dla osób z zewnątrz, pacjentów, klientów lub ogółu społeczeństwa. Jasna komunikacja często wymaga przełożenia żargonu na język prosty, bez utraty niezbędnej precyzji.

Nie każde nieznane słowo to żargon; niektóre to po prostu zaawansowane słownictwo. Żargon to skrótowy zapis grupy docelowej w danej dziedzinie. Autorzy i mówcy, którym zależy na odbiorcach, muszą decydować, kiedy termin specjalistyczny jest niezbędny, a kiedy bardziej przystępny odpowiednik będzie bardziej odpowiedni. Żargon, używany świadomie, wyostrza komunikację; używany bez względu na słuchaczy, dezorientuje lub zraża.