Lądolody wielokrotnie przesuwały się i cofały w historii Ziemi. Zlodowacenie to proces, w którym lodowce i lądolody pokrywają znaczne obszary lądu. Zlodowacenie kontynentalne obejmuje lądolody o zasięgu kontynentalnym; zlodowacenie alpejskie ogranicza się do pasm górskich.

W okresach lodowcowych lód żłobi podłoże skalne, transportuje ogromne ilości osadów i tworzy charakterystyczne formy terenu, takie jak moreny, drumliny i ozy. Globalny poziom mórz spada, ponieważ woda jest uwięziona w lodzie. W odpowiedzi na to zmienia się klimat, cyrkulacja oceaniczna i ekosystemy.

Czwartorzęd charakteryzował się powtarzającymi się cyklami glacjalno-interglacjalnymi, wyznaczanymi przez zmiany orbitalne. Dowody na to przetrwały w lodowcowych formach terenu, rdzeniach osadów morskich i rdzeniach lodowych. Zrozumienie minionych zlodowaceń pozwala zrozumieć kontekst współczesnej reakcji pokrywy lodowej na ocieplenie.

• Pokrycie lądu przez lodowce lub pokrywy lodowe
• Tworzy charakterystyczne formy terenu erozyjne i depozycyjne
• Obniża globalny poziom mórz podczas postępów
• Wielokrotnie powtarzane w czwartorzędzie