Skały pod wpływem naprężeń w końcu pękają. Uskok to powierzchnia spękania, wzdłuż której masy skalne po obu stronach przemieszczają się względem siebie. Ruch może być nagły, wywołując trzęsienie ziemi, lub powolny i ciągły, jak pełzanie.

Uskoki klasyfikuje się według kierunku przesuwu: uskoki normalne uwzględniają wydłużenie, uskoki odwrócone i nasunięciowe uwzględniają skrócenie, a uskoki przesuwcze uwzględniają ruch poziomy. Uskok San Andreas jest dobrze znanym kontynentalnym uskokiem przesuwczym. Powierzchnie uskoków mogą być naznaczone wyżłobieniami, ślizgami lub brekcją.

Aktywne uskoki stanowią zagrożenie sejsmiczne i są starannie mapowane na potrzeby planowania zagospodarowania przestrzennego. Dawne uskoki mogą działać jako kanały lub bariery dla przepływu płynów, wpływając na migrację wód gruntowych i ropy naftowej. Rozpoznanie geometrii uskoku jest podstawą geologii strukturalnej i trzęsień ziemi.

• Pęknięcie, wzdłuż którego przemieszczała się skała
• Klasyfikowane według kierunku poślizgu
• Źródło większości trzęsień ziemi
• Wpływa na przepływ płynów w skorupie ziemskiej