DNA z różnych źródeł można ciąć i łączyć w laboratorium. Rekombinowane DNA to cząsteczka hybrydowa, która powstaje w wyniku połączenia materiału genetycznego z dwóch lub więcej źródeł. Enzymy restrykcyjne tworzą kompatybilne końce; ligaza DNA spaja fragmenty w ciągłą nić.

Plazmidy są najpowszechniejszymi nośnikami. Gen ludzki wprowadzony do plazmidu bakteryjnego można skopiować do żywych komórek, a następnie odzyskać w dużych ilościach. To samo podejście pozwala na tworzenie roślin transgenicznych, wektorów do terapii genowej i niezliczonych narzędzi badawczych.

Pierwsze cząsteczki rekombinowanego DNA powstały na początku lat 70. XX wieku i wywołały zarówno naukowe poruszenie, jak i debatę publiczną. Obecnie technologia ta jest powszechnie stosowana, jednak nadal wymaga starannego projektowania, aby zapewnić prawidłowe funkcjonowanie wszczepionego genu i nie zaburzać funkcjonowania gospodarza. Każda fiolka z insuliną wyprodukowana przez zmodyfikowane genetycznie bakterie jest praktycznym produktem rekombinowanego DNA.

• DNA połączone z różnych źródeł biologicznych
• Stworzone przy użyciu enzymów restrykcyjnych i ligazy
• Propagowane w plazmidach lub wektorach wirusowych
• Podstawy nowoczesnej biotechnologii