Węgiel nieustannie przemieszcza się między atmosferą, oceanami, lądem i organizmami żywymi. Ten ruch to cykl węglowy. Rośliny pobierają dwutlenek węgla z powietrza poprzez fotosyntezę. Zwierzęta zjadają rośliny i uwalniają węgiel poprzez oddychanie. Kiedy organizmy umierają, organizmy rozkładające oddają węgiel do gleby i powietrza. Oceany pochłaniają węgiel i magazynują go w wodach głębinowych i osadach.

Cykl ten utrzymywał zawartość węgla w atmosferze na mniej więcej stabilnym poziomie przez tysiące lat. Ta równowaga została teraz zachwiana. Spalanie paliw kopalnych uwalnia węgiel, który był uwięziony pod ziemią przez miliony lat. Wylesianie powoduje wylesianie drzew, które mogłyby go absorbować. W rezultacie następuje gwałtowny wzrost stężenia CO2 w atmosferze – z około 280 cząstek na milion przed industrializacją do ponad 420 obecnie.

Niektóre pochłaniacze dwutlenku węgla pochłaniają część emisji emitowanych przez ludzi. Oceany pochłaniają około jednej czwartej. Lasy i gleby kolejną ćwierć. Reszta pozostaje w atmosferze i napędza ocieplenie. W miarę jak oceany się nagrzewają, pochłaniają mniej dwutlenku węgla. W miarę jak lasy płoną, uwalniają więcej dwutlenku węgla. Te sprzężenia zwrotne mogą przyspieszyć zmiany klimatu.

Kluczowe zbiorniki

• Atmosfera
• Oceany
• Gleby i wieczna zmarzlina
• Złoża paliw kopalnych
• Żywa biomasa