Perypetie to nagły zwrot akcji w opowieści, zwłaszcza w tragedii. Arystoteles uznał je za kluczowy element złożonej fabuły.

W „Królu Edypie” posłaniec, próbując uspokoić Edypa, ujawnia druzgocącą prawdę – przykładową perypetię. Odwrócenie wydarzeń zmienia bieg akcji i często zbiega się z rozpoznaniem (anagnorisis) lub je wywołuje. Zmiana musi wynikać z poprzedniego działania, a nie pojawić się jako czysty przypadek; dopiero wtedy wydaje się zarówno zaskakująca, jak i nieunikniona.

Perypetie nie ograniczają się do tragedii. Komedie i współczesne narracje również opierają się na gwałtownych zwrotach akcji. Termin ten pozostaje użyteczny do opisania momentu strukturalnego, w którym trajektoria protagonisty ulega zdecydowanej zmianie. Dobrze wykonana perypetia reorganizuje sposób, w jaki widz postrzega wszystko, co wydarzyło się wcześniej.

Nagły zwrot akcji, który zmienia sytuację postaci, nazywa się perypetią.