Peripeteia is een plotselinge ommekeer in het lot van een verhaal, vooral in een tragedie. Aristoteles beschouwde het als een essentieel onderdeel van complexe plots.

In Oedipus Rex onthult de poging van de boodschapper om Oedipus gerust te stellen juist de verwoestende waarheid – een exemplarische peripeteia. De ommekeer stuurt de handeling in een nieuwe richting en valt vaak samen met, of is de aanleiding voor, het inzicht (anagnorisis). De verandering moet voortkomen uit de voorafgaande handeling en mag niet puur toevallig zijn; pas dan voelt ze zowel verrassend als onvermijdelijk aan.

Peripeteia is niet beperkt tot tragedies. Ook komedies en moderne verhalen zijn afhankelijk van abrupte wendingen. De term blijft nuttig om het structurele moment te beschrijven waarop het traject van de protagonist een beslissende verandering ondergaat. Een goed uitgevoerde peripeteia herstructureert het begrip van het publiek van alles wat eraan vooraf is gegaan.

De abrupte wending die de situatie van een personage verandert, wordt peripeteia genoemd.