Wspomnienia to opowieść o osobistych doświadczeniach, skupiona na konkretnym okresie, temacie lub relacji, a nie na całym życiu. Są autobiograficzne, ale wybiórcze.

W przeciwieństwie do obszernej autobiografii, wspomnienia mogą obejmować zaledwie kilka lat, pojedynczy związek lub decydującą walkę. Pisarz kształtuje materiał, aby uzyskać spójność tematyczną i prawdę emocjonalną, często stosując techniki fikcji – scenografię, dialog, refleksję – pozostając jednocześnie przywiązanym do rzeczywistych wydarzeń. Omylność pamięci jest niekiedy uwzględniana w samym tekście. Rozkwit współczesnych wspomnień poszerzył zakres głosów i tematów uznawanych za warte odnotowania.

Wspomnienia plasują się pomiędzy prywatnymi wspomnieniami a literaturą publiczną. Czytelnicy oczekują zarówno szczerości, jak i kunsztu. Pojawiają się pytania etyczne dotyczące portretowania żyjących ludzi oraz równowagi między osobistym objawieniem a dyskrecją. W najlepszym wydaniu wspomnienia przekształcają indywidualne doświadczenia we wspólną eksplorację tego, jak przeżywane i rozumiane jest życie.

Wspomnienia to zapis fragmentu czyjegoś życia, spisany przez osobę, która go przeżyła.