Een memoire is een verhaal over persoonlijke ervaringen, gericht op een specifieke periode, thema of relatie, in plaats van op een heel leven. Het is autobiografisch, maar selectief.

In tegenstelling tot een uitgebreide autobiografie, kan een memoire slechts enkele jaren, een enkele relatie of een bepalende strijd beslaan. De schrijver vormt het materiaal zodanig dat er thematische samenhang en emotionele waarheid ontstaat, vaak met behulp van technieken uit de fictie – scènes, dialogen, reflecties – terwijl hij wel gebonden blijft aan de werkelijke gebeurtenissen. De feilbaarheid van het geheugen wordt soms in de tekst zelf erkend. De opkomst van de hedendaagse memoire heeft het scala aan stemmen en onderwerpen die het waard zijn om vastgelegd te worden, verbreed.

Een memoire bevindt zich tussen persoonlijke herinneringen en publieke literatuur. Lezers verwachten zowel openhartigheid als vakmanschap. Ethische vragen rijzen over de weergave van levende personen en de balans tussen persoonlijke onthulling en discretie. Op zijn best transformeert een memoire individuele ervaringen in een gezamenlijke verkenning van hoe levens worden geleefd en begrepen.

Een gedetailleerd verslag van een deel van iemands leven, geschreven door de persoon die het heeft geleefd, is een memoire.