Baśń to opowieść przekazywana ustnie z pokolenia na pokolenie w danej społeczności. Nie ma ona jednego, identyfikowalnego autora i występuje w wielu wariantach.

Baśnie ludowe obejmują baśnie, opowieści o zwierzętach, legendy i żarty. Często pojawiają się w nich stereotypowe postacie, magiczni pomocnicy lub przeciwnicy oraz jasne morały lub praktyczne przesłania. Ponieważ powstały w wyniku wielokrotnego opowiadania, charakteryzują się silną fabułą, zapadającymi w pamięć motywami i językiem łatwym do zapamiętania i wykonania. Kolekcjonerzy, tacy jak bracia Grimm, zapisywali wersje, które następnie weszły do ​​kultury literackiej, niekiedy utrwalając niegdyś płynną tradycję w standardowym tekście.

Baśnie ludowe różnią się od mitów tym, że mniej koncentrują się na bogach i kosmicznym pochodzeniu, a bardziej na ludzkich lub zwierzęcych bohaterach w świecie, który przypomina świat narratorów, choć zaczarowany. Nadal są adaptowane do literatury dziecięcej, filmów i literatury pięknej. Ich badanie ujawnia zarówno uniwersalne wzorce narracyjne, jak i wartości kulturowo specyficzne.

Baśń ludowa to opowieść należąca do ludu, a nie do pojedynczego autora, i przekazywana wieloma językami.