Fikcja to literatura opisująca wyimaginowane wydarzenia i postaci. Jest ona raczej zmyślona niż oparta na faktach, choć może w dużym stopniu opierać się na autentycznych doświadczeniach i kontekstach historycznych.

Kategoria ta obejmuje powieści, opowiadania, nowele, a także niektóre poematy narracyjne i sztuki teatralne. Łączy je stworzenie narracyjnego świata, który nie rości sobie pretensji do bycia dosłownym zapisem rzeczywistych wydarzeń. W tym świecie postacie działają, rozwijają się konflikty, a znaczenia wyłaniają się. Czytelnicy akceptują fikcyjny kontrakt: wiedzą, że historia jest zmyślona, ​​a jednak reagują na nią tak, jakby miała znaczenie.

Fikcja może zawierać autentyczne miejsca, postacie historyczne i treści autobiograficzne, nie przestając być fikcją; nadrzędnym celem jest wyobraźnia, a nie dokument. Granica z literaturą faktu bywa zacierana przez formy hybrydowe, jednak to rozróżnienie pozostaje użyteczne. Szczególna siła fikcji tkwi w jej swobodzie kształtowania doświadczeń we wzorce, które ujawniają prawdy niedostępne dla prostego reportażu.

Narracja przedstawiana jako wymysł, a nie jako zapis faktów, jest fikcją.