Fictie is literatuur die denkbeeldige gebeurtenissen en personen beschrijft. Het is verzonnen en niet strikt feitelijk, hoewel het wel sterk kan leunen op echte ervaringen en historische omstandigheden.

Deze categorie omvat romans, korte verhalen, novellen en sommige verhalende gedichten en toneelstukken. Wat ze verenigt, is de creatie van een narratieve wereld die niet pretendeert een letterlijke weergave van werkelijke gebeurtenissen te zijn. Binnen die wereld handelen personages, ontwikkelen zich conflicten en komen betekenissen naar voren. Lezers accepteren het fictieve contract: ze weten dat het verhaal verzonnen is, maar reageren erop alsof het ertoe doet.

Fictie kan echte plaatsen, historische figuren en autobiografisch materiaal bevatten zonder op te houden fictie te zijn; de overheersende intentie is eerder verbeeldingskracht dan documentaire. De grens met non-fictie vervaagt soms door hybride vormen, maar het onderscheid blijft nuttig. De bijzondere kracht van fictie ligt in de vrijheid om ervaringen te vormen tot patronen die waarheden onthullen die ontoegankelijk zijn voor rechtstreekse verslaggeving.

Een verhaal dat als verzinsel wordt gepresenteerd in plaats van als feitelijke weergave, behoort tot de fictie.